Düşünceler Denizi : O Halde Aşık Olabilirsin!

Tam göğsünün ortasında bir yerin acıyacak...Evinin seni içine sığdıramayacak kad...ar dar olduğunu fark edeceksin... Sokağa fırlayacaksın...Sokaklar da dar gelecek...Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi... Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan ...da kaybolacak kadarküçüleceksin.. Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan..."Önemli olan sağlık."


"Yaşamak güzel." "Boş ver, her şey unutulur."Sen hiçbirini duymayacaksın... Göz yaşlarından etrafı göremez hale geleceksin... Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksin...

Hep ondan bahsetmek isteyeceksin..."Ölüme çare bulundu" ya da "Yarın kıyamet kopacakmış" deselerbaşını kaldırıp Ne dedin?" diye sormayacaksın...Yalnız kalmak isteyeceksin...Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak... İkisi de yetmeyecek...

Geçmişi düşüneceksin...Neredeyse dakika dakika...Ama kötüleri atlayarak...Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin... Gittiğin yerlere gitmek... Bu sana hiç iyi gelmeyecek...Ama bile bile yapacaksın... Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksın... Aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin... Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin....Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin... Herkesi ona benzetip...Kimseyi onun yerine koyamayacaksın...Hiçbir şey oyalamayacak seni...İlaçlara sığınacaksın... Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan.Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren... Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek...

Boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin...Uyumak zor, uyanmak kolay olacak... Sabahı iple çekeceksin...Bazen de "Hiç güneş doğmasa" diyeceksin...Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler... Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin.

Nafile...Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...Rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin... Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin... Telefonun çalmasını bekleyeceksin... Aramayacağını bile bile...Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek...Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla... Yüreğin burkulacak...Canın yanacak...Bir daha sevmemeye yemin edeceksin... Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın...

Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret edeceksin... Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin...Onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek... Ama bir umut...Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...Bu umut seni gitmekten alıkoyacak... Gel gitler içinde yaşayacaksın...Buna yaşamak denirse...

Razı mısın bütün bunlara...? Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye...? O halde aşık olabilirsin ...

                                                                                              Charles Bukowski

Düşünceler Denizi : biraz aydınlanma...

          Odamı toplarken eskiden bana yazılan yazıları buldum ve yapılan grafiti yazılarını. Birkaç gündür aklımda bir soru :
     -Neden eskisi gibi yazılar yazamıyorum?

Vee,
     bugün farkettim. Eskiden çok karmaşık bir dünyam varmış, karmaşık duygular, kaçak oynamalar, aşka aşık olmalar vs vs. Şimdiyse taşlar yerinde. Aklımda yine yok mu cümleler, kelimeler?
     -Var.
     ama artık yazıya geçmeyip hoş sohbet ortamlarını ısıtıyorlar.

          Aklımdaki bir soruya daha elveda :) kısmet sıradakilere..

                                                       Yasemen P.

Düşünceler Denizi : Kaos İçinde Düzen Vol 1

          Kaos içinde düzen... Bu sözü geçen bir arkadaşım beni tarif ederken söyledi.
Güzelde dedi aslında. Hayatımı özetleyen bir tanım oldu. Kafa karışıklıkları, gel gitler,
okul sorunsalı, sevdiğine yakın olduğun kadar uzak olma, yeni bir düzene alışma, ev özlemi
ve daha bir çok şey derken yarım dönem bitirdik neredeyse..

             Özlüyor muyum o kaosu? Evet hem de çok. Hayatımdaki birçok değişikliğe ayak
 ayak uydurmaya çalışırken her geçen gün yenisi çıkıyor. Alışma süreci sancılı, yalnız geçmek zorunda. Aklımı toparlamakta güçlük çekmek mi daha çok yoruyor yoksa kendimle verdiğim savaş mı bilemiyorum..

         Hayatımda şu an bir kaos var evet ama bu benim istediğim düzende bir kaos değil ve ben ilk defa nasıl dindireceğimi, sakin sulara nasıl çıkacağımı bilmiyorum...

                                                                                   Yasemen P.

Düşünceler Denizi : Boşluk

    Evli ama öğrenciliği devam eden bir kadın. Bugün yurda yerleştim. Kocam sabah beni yurduma buraktı ve İstanbul'a doğru yola koyuldu. Şimdi ise yatağımın üstüne oturmuş dolabımdaki kıyafetlere bakıyorum. Yeni yıkanmış ev kokan kıyafetler... Bir yanım buruk, diğer yanım değişken. Buna da alışırım elbet. 2sene göz açıp kapayıncaya kadar geçer. Şu an dile kolay geliyor bu söz ama kalbe zor geliyor. Hafta sonu eşim yanımdayken daha kolay gelmişti. Şimdi ise bir an boşluk hissettim. Hızlı ve başarılı geçmesi gereken 2 sene... 

           Rabbim yar ve yardımcım olsun..

                                         Yasemen P.

Düşünceler Denizi : evli bir kadın olarak ilk yazım...

Merhabalar merhabalar,

Yeni bir ben değil kendini bulmaya başlayan bir ben olarak yeniden buralardayım:)

Evlendim ve çok mutluyum. Beni anlayan, sahip çıkan, triplerime katlanan, destek olan, bana saygı duyan ve beni ben olduğum için seven harika bir kocam var.

Beni kendi kızı gibi seven, destekleyen, sesini duyunca içime huzur dolan, akıl danıştığım mükemmel bir annem var. Hayalimdeki aileden bile daha mükemmel bir ailem var.

Hayatıma evli ve mutlu bir kadın olarak devam etmekteyim. Saçma ama içimden gelen bir yazı yazayım dedim:) bundan böyle melankoli şeyleri nasıl yazarım onu düşünüyorum ama bulurum herhalde bir yolunu (:

        Herkeslere mutluluk ve huzur dilerim...

                                           Xoxo Yasemen P.