Düşünceler Denizi : Günlük 23 Nisan

 "Evim" demek ne demek anlamazdım. Bir filmde görmüştüm ilk. Özenmiştim. Filmdeki aşklara hep özenmişimdir. Bir şekilde hep birlikte olmanın yolunu buluyorlardı.

'Evim sensin.' ilk defa anlam kazanmıştı sende. Uykularım huzura kavuşmuştu. Kalbim doğru limanı buldu Yasemen dedim kendime.

Çocukken erken büyüyen çocuklar sorunlu oluyorlar biliyor musun? Eksik kalan yanları çok hata yaptırıyor.

En büyük zaafım sevgi oldu benim. Birazcık sevgi görsem koştum. Kırıntılarla mutlu olacak kadar açtım sevgiye. Sevgiye aç olmak çok hata yaptırıyormuş sevdiğim. 

Hatalarımın birgün evimi kaybettireceğini hiç düşünmemiştim...

Oysa sadece sevilmek isteyen küçük bir kızdım. Bilmiyordum ki...

çok özlüyorum seni.

seninle uyumayı, 

gözlerimi seninle açmayı, 

saçınla oynamayı,

kollarımın arasına gelip kendini teslim etmeni,

beni öpmeni,

şimarmalarımızı...

Ayrılığımız zor,

Bir o kadar sahici...

https://www.youtube.com/watch?v=-aW8x1jTA2U

                                                                  Yasemen

Düşünceler Denizi : sonsuzluk ' Ta

      içimdeki sonsuzluğa bırakıyorum seni. Bugün ve geride kalan her gün için. 

Tüm güzel dilekleri senin için son kez kalbimden geçiriyorum ve diliyorum. 

bu son buluşma seninle ama sensiz. GiTTiğin yolda ayağına Taş değmesin.

bu gece ve bu Tarihte seni artık sana bırakıyorum. 

ve...

sessizce gidiyorum senden.

                                                Yasemen

Düşünceler Denizi : Günlük 7 Kasım

    Uzun zamandır iş dışında evden çok çıkmıyorum. Dedim ki kendime çıkacaksın Yasemen. Kendini eve kapatmak ne bir çözüm, ne bir kafa dinleme yöntemi, ne de sağlıklı olan.

    Ertelemek günümüzün en büyük sorunlarından birisi ve ben de bundan ciddi nasibimi alanlardanım. 2 dk'mı alacak işleri dahi erteleyebiliyorum bazı zamanlar. Tembelliğe mi alışıyorum yoksa salıyor muyum öyle zamanlarda bilmiyorum ama bu durumdan çok rahatsızım. 

    Dün ve bugün planlar yaparak arkadaşlarımlar buluştum, zaman geçirdim. Uzun süredir görmek istediğim arkadaşımı ziyarete gittim. Evde vakit geçirdiğim arkadaşımla dışarıda plan yapmak ona da bana da iyi geldi. 

        Kahkaha atarken sildiğimiz göz yaşlarımız, yad ettiğimiz sevdiklerimizi Burak bir tebessümle anmamız, biraz saçmalamamız, arada felsefe yapmamız.. İkimize de iyi geldi bugün. Planlı başlayan günümüz spontane şekilde biterken 20.000 adımı geçen ayaklarımızın isyanı ile bitirelim hadi dediğimiz bir güne dönüştü.

    Badi badi yanımızda 100.000 adım atan minnak kızım şu an ben bu satırları yazarken topçuk olmuş halde uyuyor. Yanında beni varken başkasıyla gitmek şöyle dursun dibimden ayrılmayan kızım bugün teyzoşuyla fıtı fıtı totosunu sallayarak giderken arkasından hayretle bakakaldığım gerçeğini sindirirmeye çalışırken kahvelerimizi döktüğümün farkında olmayan BEN ise günün bonusu. Üvey annen olayım mı kız ben senin diye kızımı seven arkadaşım, sen üvey anne değil teyze olarak tam da bir anne yarısısın arkadaşım..

                                                                Yasemen

Düşünceler Denizi : Günlük 1 Kasım

 Kendimi sorguluyorum bu ara. Kendimle alıp veremediğim ne var bilmiyorum. Hatayı, yanlışı kendimde aramaktan çok yoruldum. Dünya üzerinde tek yanlış insan benmişim gibi hissetmekten çok yoruldum.

Aldığım eğitimde bir sorun varsa çocuktan ya da bireyden önce çevresel faktörlere bakarız. Bu davranışa sebep olan nedir diye. Bu kendim için olduğunda çevreme mi bakmalıyım yoksa etrafımda davranışlarımı etkileyen ne var ona mı bakmalıyım bunu bilmiyorum.

Değiştiğimi hissediyorum,

Değiştiğimi görüyorum.

Olduğum kadını tanımalıyım. Bu yeni ben bana yabancı. Sevdiği ve sevmediği şeyler bana yabancı. Tahammül seviyesi düşük, insansız hava sahasında olmayı isteyen ama eski benliğindeki yalnızlık hissini bırakamadığı için insanlardan uzak durmanın iyi gelmediği bir kadın var. Araf’tayım. Olduğum kadınla olmaya başladığım kadın arasında kalan, kalbini hissetmeyen, bağ kuramayan ve kendini anlamayan bir kadın bakıyor aynada bana. Bu yeni kadın beni çok korkutuyor. Bilinmezlik karşında hissettiğim o huzursuzluk belki de bende değişmeyen tek şey olabilir.

Önceden kendimi gerçekleştiremediğim için çekincelerim vardı. Okul uzamıştı, düzenim yoktu. Başarısız bir evlilik geçirmiştim. Yaş-hedef arasında koyduğum çizgi şaşmıştı. Şimdi tüm taşlar yerine oturmaya başlamışken her şeyi yıkıp yakma isteği neden? Eskiye duyduğum bir özlem yok, yeniye hevesim yok. Çok erken tükettik bir şeyleri o yüzden yaşama tutunmak adına mı geliyor bu kadın yoksa normal olan bu mu?

Sarılmak istiyorum. Huzura sarılmak istiyorum. Kendimi cenin şeklinde yatar halde hayal ediyorum, üzerimde bana sıkıca sarılıp, beni dışarıdan maruz kaldığım her kötü duyguya karşı koruyan kocaman bir huzur.

                                                                Yasemen

Düşünceler Denizi : Seni Kalbimden Silmeliyim

 Bilgisayarlar gibi insanlarda da reset tuşu olsaydı ve her şeyi silebilseydik keşke. Seni bedenimden sildim ama kalbimden silemiyorum. 

 

Çok kızgınım sana, 

Geçmiş yaşantını bana yüklediğin için, 

Olmayan şeyleri var ettiğin için,

Sana sonsuz güvenen aklıma kuşku koyduğun için,

Seni seven kalbimi yalnız bırakıp beni hataya ittiğin için.

 

Hayatımda ilk defa birini her yerden çıkardım, sildim, görmek istemedim. Gördükçe canım ilk defa bu kadar yandı. İlk defa bu kadar merak ettim birini. Canı yandıkça ben hissettim. İlk defa kalbim buz kesti, üşüdüm bana kendini kapattığında biri. 

         Seni her yerden sildim. Bedenimden, hayatımdan her yerden ama kalbimden silemiyorum seni. Ruhum seni çok özlüyor. 

Hırçın bir çocuk ruhum, onu sakinleştiremiyorum.

Keşke hiç dönmeseydin, ilk gittiğin gibi kalsaydın. Seni kaybetmemek adına kendimden vazgeçtiğimi kabul edemiyorum. Sevgin için kendimi paralarken, kendimden, değerlerimden, kendimden parçalar veren kadına çok kızgınım. 

Ne kadar aciz hissettiğimi anlayamazsın. Beni sev, gitme diye vazgeçtiklerimi anlayamazsın. 

Beni suçladığın şeyleri neden yaptığımı asla anlayamazsın.

 

Kendime çok kızgınım,

Kalbime çok öfkeliyim,

Ruhuma çok kırgınım,

Ben sevmeyen bir adama kendilerine adadıkları için…

 

Bedenimden silmek ilk kez işe yaramadı,

Kalbim, ruhum senin…

Ne zaman senden alırım bilmiyorum.

Alabilir miyim onu da bilmiyorum…

 

                                                    Yasemen