Düşünceler Denizi : Cevapsız sorular...

“Sevginin temelinde ne yatar?
Birine bizi nasıl inciteceğini öğretiriz ve incitmemesini umarak yaşarız...”

Gecenin sonunda günümü özetleyen sözü çektim aldım hararetle başlayan ve devam eden sayısız konunun içinden.

Kendi ellerimizle bir silah veriyoruz ve o silahla bizi vurmamasını bekliyoruz.
Canımızı acıtacağını bilirken neden bunu umarak yaşıyoruz?

             Sevdiğimiz adama-kadına, dostumuza, arkadaşımıza, kardeşimize hatta anne babamıza neden bizi nasıl incitebileceklerini öğretiyoruz?
      İnsanoğlu bencil bir varlıkken ve bunu en iyi kendimizden biliyorken nasıl bunu bize karşı kullanmayacağına güvenebiliyoruz?

                   Daha da önemlisi incindiğimizde neden bu kadar şaşırıyoruz? Bunu biz yapmışken kendimize karşı bu ikiyüzlülük niye?

Sorularla dolu bir gece...
Cevapsız koca bir hayat...


                                                                             Yasemen

Düşünceler Denizi : Hayal Sahnesi

yorgunluk mu bu
yoksa isyan mı sessiz çığlıklarda
söylesene ey dost
ne bu bağrış çağrışların
nedir bizi bizden koparıp başka ruhlara yollayan güç...
nerde yaşıyoruz dost
bu hangi oyunun hayal sahnesi...

                                                              Yasemen

Düşünceler Denizi : Ve Kadın Sustu.

             Bu sefer mutlu olmayı diledi kadın. Tüm kalbiyle, kalbinden geriye kalanların hepsiyle. Biliyordu ki son kez izin veriyordu kendine, son kez inanmayı, güvenmeyi seçiyordu. Biliyordu aldığı riskleri. Kalbinde yaşayan son parçayla kumar oynadığını biliyordu.
          Belki bu defa rüyalar kabusa dönmez, bu defa adam onu severdi. Kadını saran kollar bedenini değil, kalbini sarardı belki.

                    Cesur görünürdü kadın dışardan, korkusuz, asi, dizginlenemeyen bir at gibi; ama ürkekti artık, cesareti yoktu, ümitlerini kaybetmişti, yaralı bir kurttu aslında. Yoluna kim çıksa bir yarada o açmıştı. Diğeri kapanmadan bir diğeri gelmişti.
          Kısacası güven paramparça etmişti kadını.

‘Bu kez yanılmıyorum, kalbimi saran bir adam var karşımda’ dedi kadın...
                           Zaman geçti.
                   Yanılmadı kadın.
                        Adam sımsıkı sardı kadını.
             AMA
Hesapta olmayan bir şey oldu;
Kadının yaraları yara açtı adamda...
Adam gitti;
Ve kadın sustu.

                                                                     Yasemen