Düşünceler Denizi : Bugün

Gözlerim yorgun bugün
Kirpiklerimin arasında
Sıkılgan bir tuz oluşmakta
İçten dışa
Mutlulukta acıya...

Ellerim yorgun bugün
Parmaklarımın arasında
İsteksiz bir sigara yanmakta
Umuttan umutsuzluğa
Başlangıçtan sona...

Kalbim yorgun bugün
İnce bir zar arasında
Zorla, İnatla atmaya çalışmakta
Aşktan nefrete
Gerçekten yalana
Yaşamla ölüm arasında...

                                              06.10.2010 
                                                      Y.

Düşünceler Denizi : Sensiz Seninle....

Söylesem sözlerimi kulağına
Gözyaşlarım izin vermez duymana
Yoruldum yeter diyemem ki sana
Önümde kocaman bir ışık denizi uzanmakta
Ve ben yine yalnız yatağımda
İsyan bile demiyorum hayata
“nerdesin, neden gittin, gel yanıma”
Diyemiyorum sana

Korkularımı serbest bıraktım bu gece
Sana dair ne varsa içimde
Akıtmaya karar verdim içimi dökmeye
Satırlar yetersizlikte
Kelimeler isyanın eşiğinde
Tutmalı mıyım içimde
Bırakmalı mıyım ellerine
Yok yok! Kalmalı bence hepsi yerli yerinde

Sevgileri tüketiyorum yavaş sessizce
“merhaba” demek için uyansamda güneşe
Her şeyin aynı umutsuzluğu var kalbimde
Yeni doğan her günde
Senin olmadığın ve asla olmayacağın gerçeği benimle
Senden daha ulaşılır geliyor yıldızlar bile
Parlayamayan tek ışıksın gözlerimde
Yarım kalan sözlerimsin sahte gülüşlerimde
Arayışlarımsın hayal edilen mutluluk mevkiinde
Sensiz ama beklemekten yorulmuyorum seni seninle

                                                       24.03.2010
                                                           01.54

                                                               Y.

Düşünceler Denizi : Bilirim

Bir nota gibi yazılmayı beklemek
Bilirim değil sana göre
Her bir nokta vuruşunu dinleyemez kulakların
Tırmalar içindeki duyguları
Anlamak istemezsin o tınılardaki ahengi
Zaten sesleri hiç sevmezsin sen...

Bir resim gibi çizilmeyi beklemek
Bilirim değil sana göre
Ressamın fırçasının darbelerini bekleyemez gözlerin
Görmez gökkuşağındaki kristali
Sabrın yetmez saatlarce hareketsizliğe
Zaten renkleri hiç sevmezsin sen...

Bir güneş gibi ışımayı beklemek
Bilirim değil sana göre
Her gün gündoğumunu izlerken düşlediğin şeyler
İmkansızlığına inandığın hayallerin
Senin hayatını kapladı simsiyah izler...
Zaten aydınlığı hiç sevmezsin sen...

Bir bebek gibi gülmeyi beklemek
Bilirim değil sana göre
Verilen ufak şeylerdeki büyüyü göremez kalbin
Ufacık sevgilere tahamülsüz bencilliğin
Zaten çocukları hiç sevmezsin sen...
Zaten insanları hiç sevmezsin sen...

                                                                Y.

Düşünceler Denizi : Geceye Dökülenler...

        Sevginin ne zaman ve nerede karşına çıkacağını bilmiyorsun. Bende yanlış zamanda karşıma çıktı. Çok geç kalmıştı bana. Yasemen'den geriye kalanlar belki onun için çok fazlaydı belki de eksikti. Yaşanmışlıkların bir insanı ne denli paramparça edebildiğini gördüm onda. Her bir dokuşun beni iyileştirme gücü varken onda açtığı yaraları gördüm. Sihirli bir değneğim olsa ve geçmişi silebilsem keşke. Hayatımda ilk defa bunu diliyorum. Onunla sıfırdan başlasam her şeye... Kalbim acıdan beslenmek yerine onun sevgisiyle büyüse...
           
          Vazgeçmek istiyorum sevmekten. Kalbimi kapatmak istiyorum, ruhsuzluğum geri gelsin istiyorum ama yapamıyorum bu sefer..

                 Güzel olan her şeyin hem gülümsetip hem göz doldurması ne ilginç. Sevmek ve o sevginin hiç bitmeyeceğini iliklerine kadar hissetmek... Kalbimle beraber aklımı hapseden adam... bu sefer sonsuza kadar orada kalacağını bilmek...
   
                              sonsuzluk...
                       hem çok uzun,
                       hem çok kısa...
                                                                                       Y.

Düşünceler Denizi : benim hala umudum var

Mutluluğun içimden çekildiğini hissediyorum damla damla
Umudu tüketip umutsuzluk denizine akmakta
Ne bir tebessüm gerçek rüyalarda
Ne de bir kahkaha içten ufak dünyamda...

Gözyaşlarım çaresiz, isyanda
Pişmanlıklarım bir bir mahkeme sırasında
Zincire vurulan yüreğim beklemekte ayakta
Son zerre umut artık son yolda...

Güneş doğacak birazdan; gün ağarmakta
En karanlık anı yaşıyorum şu anda
Ama saniyeler sonra
Yeni bir umut filizlenecek tam burada
Ne pişmanlık ne de hüzün olmayacak hayaller girdabında...
                                                                             10.10.2010
                                                                                   Y.