Ya da hiçbir şey yapamazsak beynimizi uyuşturacak ilaçlara sığınıyoruz.
Peki...
Kalbimdekiler ağır geliyorsa...
İşte buna bir cevap bulamıyorum. ne bir aktivite, ne kendinle geçirdiğin zaman, ne de ilaçlar işe yaramıyor bu noktada.
"Zaman" diyorlar ama zamanda iyileştiriyor mu yoksa zaman aşımına mı uğratıyor? Tartışılır.
Hem aklımdakiler hem de kalbimdekiler çok ağır geliyor şu sıralar. Aklımın huzura ihtiyacı varken kalbim kendini tam bir kaosun içine çekiyor. Her defasında bunu söylüyorum kendime : "sevgi seni zayıflatıyor Yasemen . Yapma! Sevme! Güvenme!"
İçinde bulunduğum durum, acıdan çok hissizlik. Sabah çok acıdı kalbim. Anılar üzerime yıkıldı. Dünüm ve bugünümdekileri düşündüm.
Yaşattıklarını;
Yaşattıklarımı..
Hak ettiklerini;
Hak ettiklerimi..
Güçlü duruyorum diye üzülmediğimi sanıyorlar, Yasemen'e bir şey olmaz atlatır, bunu da kaldırır diyorlar.
Yanılıyorlar.
Yasemen
