23 Aralık 2021 Perşembe

Düşünceler Denizi : Basite olan özlem…

 Neden bu kadar zor ilişkiler? Doyumsuzluk hat safhada dolaşırken neden basit olanla yetinmesini bilmiyoruz?

Stratejilerle iş mi kuruyoruz yoksa ilişki mi belli değil. Hislerin önemi kalmamış. Herkes bir yarış içinde. Kaçan değerli, kalan değersiz. Basit olanın güzelliğini, tadını unutmuş dilimiz. Ellerimiz özlemle dolu; doyumsuz tenlerde nasır tutuyor kalplerimiz. 

Bir kıpırtı var içimde. Kafese kilitledim zarar görmesin diye. Koşmak isterken kaplumbağa adımlarıyla gidiyor ayaklarım.

Bir kıpırtı var içimde sarıp sarmalanmayı bekleyen.

Bir kıpırtı var içimde sıcacık bir bakışla sarılmayı bekleyen..


                                               Yasemen




14 Aralık 2021 Salı

Düşünceler Denizi : anda tek seninle kalmak...

 

Anda kalmak, anı yaşamak kadar güzel bir şey yok sanırım. Bunu başarabiliyorsa bir insan yaşamanın sırrını keşfetmiş demektir bana göre.

Anda kalmak kadar değerli bir başka şeyde tekle kalmaktır. Elindeki tek şeyle mutlu olabilmeyi bilmektir. Doyumsuzluk zehrini içemeyip güzel olanı güzel yaşatabilmektedir.

“benden artık olmaz;

ben mi seveceğim tekrar, güldürme beni;

ben vazgeçtim, yapamıyorum artık;

gücüm tükendi, nefes almak zor geliyor;

kalbim nasır tuttu benim atmayı unuttu;”  vb türevleri düşüncelere kapılsam, ama gerçekten en dibine kadar düşünmekten bahsediyorum. Hani karanlık bir labirentte kaybolup, denediğiniz her yolun çıkmaz olduğunu gördüğünüz anlardan bahsediyorum.

Umutların en tükendiği, kalbin kan pompalamak dışında kendini hissettirmediği anlardan birinde ama en derin tükenmişliğe geldiğimizde, hayat kendini yeniden hatırlatıyor. Bu kez noel ışıklarıyla süslenmiş, etrafında bir dolu hediyenin olduğu bir ağacın insanda uyandırdığı o sıcacık hisle kollarını açıyor sana.

Karanlığın ve çaresizliğin ruhunda bıraktığı izleri teker teker, sabırla sarıyor. Demem o ki aslında hayat aldığı kadar da veriyor. Anda kalıp, doyumsuz bir ruhla ordan oraya koşmazsak eğer dengelerin sadece kötüyü yaşamak üzerine kurulu olmadığını da göreceğiz. 

Sabretmek bir erdem

Karar vermek cesaret

Sevmek delilik ister.

Birini ikisini değil hepsini zmanında ve anı geldiğinde sınırsızca yaşamalıyız. Limitleri kırmak bizim elimizde. Ellerimize kelepçeleri takan beynimizse, bırakın kalp de açsın o kilidi.

                                                            Yasemen

11 Aralık 2021 Cumartesi

Düşünceler Denizi : Kalbimin RİTMİ

             Bugün kalbin RİTMİ değişti. 

Birini düşünmeyi,
Birinden mesaj gelmesini beklemeyi,
Flört etmeyi,
Yüzümde oluşan aptal gülümsemeyi,

            Kısacası kalbimi hissetmeyi özlemişim.

     O kadar çok kırılmışız ki iyi bir şeyler olduğunda 'acaba' diyoruz. 

Acaba beni üzer mi?
Acaba yine hayal kırıklığına uğrar mıyım?
Acaba geçici heves miyim?


     Hep negatifi düşünüyoruz ve istemsiz bunu yapıyoruz. Olmayacak olan kötüyü çağırıyoruz belki de. Bu sefer negatifi düşünmüyorum. Rampa aşağı saldım, üstüne bir de boşa aldım son surat gidiyorum. Manzaram çok güzel; bir yanım mavi bir yanım yeşil. Nefesim kesiliyor bazen güzelliğinden ama inanılmaz bir haz veriyor bu durum.

    Kahramanlar ne olur bu hikaye sonunda bilemem, ama çok tatlı başladığını ve sürecin çok tatlı olduğunu söyleyebilirim. 

            Önemli olan da AN'da kalabilmek değil mi zaten...

                                                                                 Yasemen

5 Aralık 2021 Pazar

Düşünceler Denizi : Yeniden Doğuş

 Bu gece içimde ölümler var... Seni, onu, bizi ve sizleri öldürüyorum.. Tutunduğum son masumiyeti bu gece kaybediyorum yavaş yavaş... Ellerimde ve hayatımdan kayıp gidiyorum... Bu gece masumiyet ölüyor... Ve küçük olan şeytan bu gece heybetiyle doğuyor...


9 Ekim 2013

                                                                    Yasemen

13 Ekim 2021 Çarşamba

Düşünceler Denizi : Karmaşa

 

Yalnızlığın girdabında olmaya alışıyor muyum yoksa bundan zevk mi alıyorum bilmiyorum. 

    Acıdan haz almak sadistlik değil miydi? 

        İnsan kendi düşüncelerinde boğulmaktan zevk alır mı? Hayallerimin renkleri beyaz ve siyahın tonları. Sanki hiç ışık yokmuş gibi. Gözlerim karanlığa alıştı artık, korkmuyorum gölgelerden. Kulaklarım sessizliği benimsedi. Yabancılaştı tüm kokular. Ölüm kadar gerçek geliyor artık yaşamak ve ölüm kadar acılı nefes almak. 

Beynim; 

Bir karavan sanki, hiç durmadan seyahat eden,

Çift kişilik hayalleri tek başına yaşayan,

Uyuşmayı sevmeyen ama uyuşturucusuz yapamayan...

        Bir kalbim varmış gibi göğsüm sıkışıyor şu sıralar. Atmaya çalışıyor sanki yeniden, bende burdayım mı demek istiyor acaba? Çok geç değil mi ama bunu için artık?

Dipte olmak gerekmiyor karanlığı yaşamak için. En tepede de karanlıkta kalabilirsin. Işıkların sana ulaşmayacağı kadar tepede. Seslerin sana değmeyeceği kadar ıssızlıkta.

Ve sevmeyi unutacak kadar yoklukta...

                                                                                Yasemen

11 Eylül 2021 Cumartesi

Düşünceler Denizi : Hala

Hala
Kabul eder mi yüreğine;
Melodisini fısıldar mı sevgiyle;
Tenini hisseder miyim yine?

Yollarım senle son buldu
Sonlarım seninle kayboldu
Mutluluğumsun bul beni yeniden
Ne olursa bırakma tut ellerimden

Henüz erken
Yollar burada biterken
Hem bulanık sular gibi yüzündeki sahte ifade
Hapsettiğim beni, yağmalar her gece

                                   Yasemen

29 Ağustos 2021 Pazar

Düşünceler Denizi : Zenginlik

     Zenginlik nedir?
Herkesin buna verecek bir cevabı vardır ama açık ara farkla gelecek cevap para, çok para milyonlar, milyarlar olacaktır. Peki sence nedir zenginlik? İçinde buna verdiğin cevap nedir?
Para mı ?
Bugün arkadaşım öyle bir söz söyledi ki, dondum kaldım sözün doğruluğu karşısında...
        "O kadar fakir ki sadece parası var."
İçinde öyle derin anlamlar içeriyor ki bu. Bir insan nasıl sadece parası olacak kadar fakir olabilir diyor insan. Benim param olsa hiç derdim kalmaz diyen birçok ses duyuyorum daha şimdiden okuyanlar arasında. Gözümle görmesem, hissetmesem bu durumu belki bende sizin gibi düşünürdüm ama hayattan gerçekten değişmeyecek tek fakirliğin şahidi oluyorum. Düzeltmek ya da değiştirmekse imkansız. 
        Sevgisizlik gibi basit klişelere girmeyeceğim çünkü bu, 
                    bundan çok daha derin bir duygu yoksunluğu,
                    bundan çok daha büyük bir yalnızlık,
                    bundan çok daha sonsuz bir boşluk,
                    bundan çok daha dayanılmaz bir açlık,
                    içinden asla çıkılamayacak bir kısır döngü.
    Tıpkı karıncaların ölüm çemberi gibi kendi yaşarken sonunu hazırlamak gibi. Çok çalışırken cebine giren her kuruşta, insanlığından verdiğin küçük hücrelerin birleşimi. 
Ne kadar çok hücre ölümü o kadar çok para,
Ne kadar çok hırs o kadar çok fakirlik...
                                denklem basit ! ! !

                     para = fakirlik

itirazları duyar gibiyim, anlatmak istediğimi anlamadığınızı söylemeliyim o halde.

Bazen maddi ve somut şeylere o kadar takılıyoruz ki hayatımızdaki zenginlikleri göremiyoruz. Ne kadar şanslı olduğumuzu farkedemiyoruz. 
    Nefes almanın acı verdiği bir dünyada yaşamak ister miydim?
    Cebimde trilyonlar varken gülememeyi seçer miydim?
    Başarının verdiği hazzı hissedememeyi ister miydim?

Sorular basit...
Cevabı Kaos.
                                                                     Yasemen

26 Ağustos 2021 Perşembe

Düşünceler Denizi : Kağıttan ev

Bir ev yapsak temiz bir kağıttan
Kurulsak içine sen ve ben
Döşesek içini dilediğimizce

Bir sana bir de bana ait bir oda
İçinde de özgür bir dünya
Bu akıldan geçen tek rüya...

                                                                           28.05.2007
                                                                            Yasemen

24 Ağustos 2021 Salı

Düşünceler Denizi : İlk'in Dünyası

Korkularımdan arınıp gelsem kollarına
Sarabilir miydin beni usulca
Yine eskisi gibi sever miydin sorgusuzca
Her şeyin ilkiyken döner miydin sessiz dünyama

Hayallerde sen varsın, aklımın her zerresinde sen
Uykusuz gecelerimin tek sahibi sen
Kaçısın belki de beni sana çeken
Her defasında yine bekleyen ben

Gülümseten hayallerim var bu aralar
İçimde biriken coşku seli içime akar
Mahkum belki de geçmişte kalmaya, anılarda var.
Belki de sadece kaçışların güzel gelen bu kadar

Bir yıkım gerçek olacak seni görünce
Umut dünyasında kalan bir gemide
Belki yine yalnız bir yol alacağım gerçekte
Sense sadece bir sis perdesinde kalacaksın 7 sene öncesinde...

                                                                          Yasemen
                                                                        21.05.2009

22 Temmuz 2021 Perşembe

Düşünceler Denizi : Pandoranın Kutusu

 


Kalbimi hissedemiyorum;

Ruhumu hissedemiyorum;


Korku duymuyorum.

Acı hissetmiyorum.

Sevemiyorum.

Bağlanamıyorum.


Kaybedecek bir şeyimin kalmadığını biliyorum. İnsan olmanın hissettirdiği güzel duyguları tükettim.

Yaşama tutunmak için anda kalıyorum. 

Anı yaşıyorum.

Anlık zevklere odaklanıyorum.


Dün bitti,

Yarını düşünmüyorum.

An, bugün…


Korkularımı bir çöpe attım. Kapağını kapattım. Açar mıyım birgün tekrar, bilinmez…


Pandora’nın kutusu misali tüm duygular kapalı. İhtiyacım olur mu birgün tekrar, bilinmez…

                                        Yasemen

12 Mayıs 2021 Çarşamba

Düşünceler Denizi : Geçmişten bir veda

 Sen hiç yüzünü bir daha asla göremeyeceğin birine olan sevgini, veda kucaklaşmasına sığdırmayı denedin mi? 

Yapamadım ki...

Seni görmeye cesaretim yoktu... Vedaları sevmem zaten...

Sende...

Veda etmeden kaçmayı seçtin ve ben seni bir daha, son defa kucaklayamadım...

                                               13.05.2012

                                               Y.DIZDAR

10 Mayıs 2021 Pazartesi

Düşünceler Denizi : Güç İstiyorum...

 Sebepsiz yere kalbimin sıkıştığı bir gecedeyim...

Özlüyorum; neyi özlediğimi bilmeden...

Arıyorum; kimi olduğunu bilmeden...

Yalnızlık benim lanetim gibi düşünürdüm ama sanırım hediyem. Kendime yetebildiğimi gördüğüm an yoluma tek devam etmenin en iyisi olduğuna karar verdim sanırım bilmem kaç zaman önce...

Kendiyle mutlu,

Kendinden umutlu,

İçindekiyle tutkulu...            GÜÇLÜ!

Ne istiyorsun, aşk para, kariyer? diye sorulduğunda ‘Güç istiyorum!’ dediğim an farkında mıydım içten içe feda ettiklerimin, vazgeçtiklerimin, önüme altın tepside sunulanı elimin tersiyle ittiğimin... 

bilinmezlik miydi GÜÇ dememin sebebi, yoksa gücü arzulamam mıydı? 

Kolaya mı kaçtım güç derken? 

Güç=Yalnızlık denklemini bilmemden miydi?

Yalnızlık en iyi bildiğin şey olduğu için miydi?

Güç isteğim miydi yoksa rutinim miydi?

Yine bir sürü soruyla yeni birgünün ilk ışıklarını karşılıyorum boğaza karşı.

Işııklar şehrindeyim,

Güçlüyüm,

Kendimle yalnızlığı paylaşıyorum...

Ödeyeceğim bedeli bilseydim güç ister miydim?

Evet,

İsterdim...

Yine sorsalar cevabım yine aynı olurdu:

‘Güç istiyorum!’

                                             Yasemen

27 Nisan 2021 Salı

Düşünceler Denizi : Kahkaha Işıkları


    Hayatın hep bizimle dalga geçtiğini ve kendine has bir espri anlayışı olduğuna inanırdım. Artık inandığım şeylerin hiçbirinden emin değilim ne yazık ki. Hayatın espri anlayışını bile arar olduk sanırım şu sıralar. Hayat en azından ağzımıza arada bir bal çalıyordu keyifleniyorduk. İnsanoğlunun espri anlayışında bu mümkün değil gibi duruyor. Hayatı sadece kendi penceresinden gören ve görmek istediği şekle sokan bir egosu var. Eğer rütben yüksekse sende eğip bükebilirsin istediğin gibi, ama eğer piyon isen sana gösterilen pencereye evet demeye mahkumsun.

        Yaşadığın hapishane duvarlarını ne kadar renklendirirsen renklendir, unutulmaz gerçeği yok sayamazsın. Ellerindeki kelepçeleri çiçeklere sararsın belki ya da çeşit çeşit çiçekler dikersin güneş gören her bir boşluğa. 

    Neden kabul ederiz bize biçilen kaftanları?
        Neden değiştiremeyiz bize 'sözde' sunulan hayatları?
Neden sorgulamadan kabul ederiz iyi-kötü olan her şeyi?

                Daralıyorum bu ara her şeyden. Sorguluyorum her şeyi, herkesi.
    Sorguladıkça soğuyorum,
    Sorguladıkça uzaklaşıyorum,
    Sorguladıkça silikleşiyorum,
    Sorguladıkça yalnızlaşıyorum...
        Nefes almanın zor olduğu ama zorlandıkça inatla üstüne gittiğim zamanlardayım. Kabul etmiyorum zorla dayatılan hiçbir şeyi. Ruhumu saklı bir yerlerde bulunmayı bekliyor. 
Bu karanlık espri anlayışından kaçıyor belki de kendini kaybetmemek için. 
Birgün,
Bir yerde,
Yeniden,
Kahkaha ışıklarıyla buluşmak dileğiyle...

                                                                            Yasemen

26 Mart 2021 Cuma

Düşünceler Denizi: Gün Işığı

 


Gecenin içinde gün ışığı


Ben gece sen gündüz

Sen güneş

Ben sen olmadan

                           aydınlanamayan bir ay

Gecemin içinde gün ışığım sen

Yıldızları kıskandıran gözlerinde

Kendimi buldum ben.


                                          Yasemen

21 Mart 2021 Pazar

Düşünceler Denizi : Ben gibi...


          Kahve kokusu kadar sevmek istiyorum seni. Her duyduğumda, ciğerlerime dolmasının verdiği haz gibi vazgeçilmez olsun kokun..


          Baharın açan çiçek güzelliğinde sevmek istiyorum seni. Umudu aşılayan, yeniliklere yelken açan ve kara kışı bitiren sonsuzlukta olsun gözlerin..


          Yeni doğmuş bir bebeği sever gibi sevmek istiyorum seni. Kırılgan ama güçlü, büyüyen ve serpilen bir ruh olsun hayalin..


          Sen gibi sevmek istiyorum seni. Kendini kabul ettiğin gibi, ne eksik ne fazla, değiştirmeden, kendini saran kolların gibi olsun tenin..


          Ben gibi sevmek istiyorum. Korkusuzca, zamana meydan okuyan bir deli olsun kalbin..

     Kulaklarından hiç silinmeyen bir şarkı olsun sesim...

Hoşgeldin!

                                                             Yasemen

6 Mart 2021 Cumartesi

Düşünceler Denizi : Tek Kişilik Beden

 İki kişiliktir hayaller tek kişilik hayatlarda. Anı ölümsüzleştirmeye çalışırken kaçırmak gibi değil mi bu sizce de... hayallerimizin içinde her daim bir ikinci şahıs vardır, o hayallerde olduğundan haberi bile olmayan..

Baş kahramandır belki de ama bilmez bunu, bazen duyar bu hayalleri, bazen yaşar, bazense hiç öğrenmez...

İki kişiliktir hayaller tek kişilik bedenlerde...

Özler, susar...

Sever, susar...

Ağlar, susar...

Güler, susar...

Hayal kurar, ...

Yani diyeceğim şu ki, bilmezler hayali rollerini. Habersizce yaşarlar ama hissetmezler önemlerini. Onlar olmazsa;

Film olmaz,

Sahne açılmaz,

Perdeler kalmaz...

Başroldür hayatlarda o hayali kişilik. Bazen ufak bir tebessümle kapar başrolü, bazen sıcak bir merhaba, bazense sadece tatlı bir bakış kazandırır başrolü. Hayatın garip oyunları içinde kendi hayatında başrol olamayan insanlar bizim hayatlatımızda baş rolleri çalarlar...

                                                Yasemen

4 Şubat 2021 Perşembe

Düşünceler Denizi : Sensizlik Gecesi

Söylesem sözlerimi kulağına
Gözyaşlarım izin vermez duymana
Yoruldum yeter diyemem ki sana
Önümde kocaman bir ışık denizi uzanmakta
Ve ben yine yalnız yatağımda
İsyan bile demiyorum hayata
“nerdesin, neden gittin, gel yanıma”
Diyemiyorum sana

Korkularımı serbest bıraktım bu gece
Sana dair ne varsa içimde
Akıtmaya karar verdim, içimi dökmeye
Satırlar yetersizlikte
Kelimeler isyanın eşiğinde
Tutmalı mıyım içimde
Bırakmalı mıyım ellerine
Yok yok! Kalmalı bence hepsi yerli yerinde

Sevgileri tüketiyorum yavaş sessizce
“merhaba” demek için uyansamda güneşe
Her şeyin aynı umutsuzluğu var kalbimde
Yeni doğan her günde
Senin olmadığın ve asla olmayacağın gerçeği benimle
Senden daha ulaşılır geliyor yıldızlar bile
Parlayamayan tek ışıksın gözlerimde
Yarım kalan sözlerimsin sahte gülüşlerimde
Arayışlarımsın hayal edilen mutluluk mevkiinde
Sensiz ama beklemekten yorulmuyorum seni seninle

24.03.2010
01.54