Düşünceler Denizi : anda tek seninle kalmak...

 

Anda kalmak, anı yaşamak kadar güzel bir şey yok sanırım. Bunu başarabiliyorsa bir insan yaşamanın sırrını keşfetmiş demektir bana göre.

Anda kalmak kadar değerli bir başka şeyde tekle kalmaktır. Elindeki tek şeyle mutlu olabilmeyi bilmektir. Doyumsuzluk zehrini içemeyip güzel olanı güzel yaşatabilmektedir.

“benden artık olmaz;

ben mi seveceğim tekrar, güldürme beni;

ben vazgeçtim, yapamıyorum artık;

gücüm tükendi, nefes almak zor geliyor;

kalbim nasır tuttu benim atmayı unuttu;”  vb türevleri düşüncelere kapılsam, ama gerçekten en dibine kadar düşünmekten bahsediyorum. Hani karanlık bir labirentte kaybolup, denediğiniz her yolun çıkmaz olduğunu gördüğünüz anlardan bahsediyorum.

Umutların en tükendiği, kalbin kan pompalamak dışında kendini hissettirmediği anlardan birinde ama en derin tükenmişliğe geldiğimizde, hayat kendini yeniden hatırlatıyor. Bu kez noel ışıklarıyla süslenmiş, etrafında bir dolu hediyenin olduğu bir ağacın insanda uyandırdığı o sıcacık hisle kollarını açıyor sana.

Karanlığın ve çaresizliğin ruhunda bıraktığı izleri teker teker, sabırla sarıyor. Demem o ki aslında hayat aldığı kadar da veriyor. Anda kalıp, doyumsuz bir ruhla ordan oraya koşmazsak eğer dengelerin sadece kötüyü yaşamak üzerine kurulu olmadığını da göreceğiz. 

Sabretmek bir erdem

Karar vermek cesaret

Sevmek delilik ister.

Birini ikisini değil hepsini zmanında ve anı geldiğinde sınırsızca yaşamalıyız. Limitleri kırmak bizim elimizde. Ellerimize kelepçeleri takan beynimizse, bırakın kalp de açsın o kilidi.

                                                            Yasemen