Düşünceler Denizi : Dökülemeyenler

          Hayatımda mutlu olduğum  hiçbir şeyi sonuna kadar yaşayamadım. Hep bir engel çıktı ya da avuçlarımın arasından kaydı gitti. O yüzden olsa gerek koşulsuz şartsız teslim edemiyorum kendimi kendimden başka kimseye. Korkuyorum kırılmaktan..
     Kırılmaktan değil aslında yanlış oldu, kırılacak yerim kalmadı, nefes aldığım son parçamı kaybetmekten korkuyorum.

           Hayatıma kim girerse girsin birgün çıkıp gidecek biliyorum
     Ve kendimi buna hazılıyorum... Her an tetikte, her an kalkanları yukarıda, savunma halinde.
Sevenler nasıl bırakıyor kendini, nasıl özgürce yaşıyor içindekileri?

           Ben haykırmak isterken sevdiğimi dağlara, taşlara, kuşlara, denizlere; sadece susuyorum içimdeki çığlıklarımla.
 İstiyorum ki dağlara haykırayım dağlara oraya yazılsın;
   İstiyorum ki konuşayım kuşlarla, anlatsınlar uzak diyarlardaki sevgililere;
     İstiyorum ki fısıldayayım bırakayım sahilden denize, beslesin dünyayı içimdeki “sana olan sevgim”.

         Ama olmuyor.
                   Korkum engel oluyor.
Bu da bitecek birgün.
Yine sevgim ellerimde tek başına kalacağım.

          Koşulsuz şartsız bırakmak istiyorum kendimi...
               Gitmeler olmadan sevsin beni istiyorum..
Çok mı şey istiyorum?

                                                                                     Yasemen

Düşünceler Denizi : Ölüm Sessizliği

Ölüm sessizliği hakim çığlıklarımda,
Sen duymuyosun…
Sanki her yerde adını söylüyorum avazım çıktığınca,
Sen bilmiyorsun…

Hislerim donuk, hislerim sönük kaldı tepkisizliğine.
Kollarım boşluğu sararken derinliklerde,
Boşluğun soğuğuyla ısındı bedenim.
Acı bir zehirle ıslandı tenim korku dolu gecelerde…

Ben seni istedim sense bir bedeni isteksizce,
Ben seni görmek istedim sense sadece savunmasız bir bedeni hayallerinde…
Yayılan bir mikrop gibi sardı tüm bedenimi,
Sessizliğin elleri, yayıldı her zerreme…

Ölümsüzlük aldı benden her şeyimi
Sesimi, gözlerimi, ellerimi, bedenimi, seni…
Adının melodisini unutturamadı sadece,
Hissettirdi her anışımda o acı veren zehri…

Şimdi yokluğun varlık kadar gerçek ıslak dudak zerrelerimde
Seni istedim her şeyde, her yerde…
En sonsuz korkularımda, hatta kabuslarımda,
Ellerimden kayıp gidişine baktım ümitsizce
Varken yok oluşuna bağırıyorum yüksek ama sessizce…

Y.DiZDAR

24.04.09