Düşünceler Denizi : Dökülemeyenler

          Hayatımda mutlu olduğum  hiçbir şeyi sonuna kadar yaşayamadım. Hep bir engel çıktı ya da avuçlarımın arasından kaydı gitti. O yüzden olsa gerek koşulsuz şartsız teslim edemiyorum kendimi kendimden başka kimseye. Korkuyorum kırılmaktan..
     Kırılmaktan değil aslında yanlış oldu, kırılacak yerim kalmadı, nefes aldığım son parçamı kaybetmekten korkuyorum.

           Hayatıma kim girerse girsin birgün çıkıp gidecek biliyorum
     Ve kendimi buna hazılıyorum... Her an tetikte, her an kalkanları yukarıda, savunma halinde.
Sevenler nasıl bırakıyor kendini, nasıl özgürce yaşıyor içindekileri?

           Ben haykırmak isterken sevdiğimi dağlara, taşlara, kuşlara, denizlere; sadece susuyorum içimdeki çığlıklarımla.
 İstiyorum ki dağlara haykırayım dağlara oraya yazılsın;
   İstiyorum ki konuşayım kuşlarla, anlatsınlar uzak diyarlardaki sevgililere;
     İstiyorum ki fısıldayayım bırakayım sahilden denize, beslesin dünyayı içimdeki “sana olan sevgim”.

         Ama olmuyor.
                   Korkum engel oluyor.
Bu da bitecek birgün.
Yine sevgim ellerimde tek başına kalacağım.

          Koşulsuz şartsız bırakmak istiyorum kendimi...
               Gitmeler olmadan sevsin beni istiyorum..
Çok mı şey istiyorum?

                                                                                     Yasemen