31 Ağustos 2017 Perşembe

Düşünceler Denizi : 21 sene önce bugün...



          Seneler çok hızlı geçiyor. Tam 21 sene önce bugün hayatımın en büyük dönüm noktalarından birisini yaşadım. Ömrünce sana sarılmasını istediğin, zor anında "korkma ben yanındayım" demesini beklediğin, canın sıkkınken dizine yatayım yeter dediğin, canın dan öte kokusu cennete bedel insanı kaybettim.
     Herkesin yeri doluyor da onun yeri dolmuyor arkadaş. Herkesin yerine başkasını koyuyorsun da onun yerine koyamıyorsun. Düştüğünde senden çok canı acıyan tek insan belki de o bu hayatta. senin mutluluğuna senden daha fazla sevinen de o tabiki.

     Benim hafızam zayıftır, beni tanıyanlar bilir. Hafızam çok iyi değildir ama çocukluğuma dair şeyleri çok iyi hatırlatım. Çocukluk anılarımı, bir daha tekrarı ya da yenilerini yaşama şansım olmayan anılarımı, saklamak ve hatırlamakta üstüme yoktur. Tutunduğum tek dalımın çocukluğumun olmasından olsa gerek.

          Diyeceksiniz ki aradan o kadar zaman geçmiş hala mı? Bu kadarı da abartı. Alışmalısın artık. İtiraf etmeliyim, genel olarak hayatıma baktığımda çok aklıma gelmiyor. Biz insan oğlunun yapısı bu...         Ama ....
          Bazen, bilhassa özel anlarda ya da çok mutsuz olduğumda tek bir kişi olsun istiyorum yanımda. Telefon listemde belki 1000 kişi vardır ama aramak istediğim kişiye ulaşabileceğim bir numara yok bu kadar numara arasında.

Ne zaman mı çok aradım? Evleneceğim zaman. Yanımda olsun, bana yol göztersin, kızım bak bunlar bunlar böyle desin ya da kocamla tartıştığımda bak kızım böyle yapmalısın desin diye çok istedim.

Ne zaman mı aradım? Boşanma kararı alırken. Hatam mı vardı? Acaba toparlanabilir miydi ya da hepsini geçtim sadece sarılıp arkandayım deseydi.

Ne zaman mı arayacağım? Bebeğimi ilk kucağıma aldığım gün çok ama çok arayacağım.

Bilmediğimiz bir dünyada adımlarken her tökezlediğimizde yanımızda olup bize güç veren insan..

                    ANNE
Bugün tam 21 sene oldu. Sensiz ama bir o kaar da "sen"li geçen.
Bu yazıyı okuyan herkesten tek bir şey rica ediyorum. Şu an, tam şu an annenize sarılın gidip kocaman öpün ve varlıpına teşekkür edin. Yanında olmayanlarda arayıp "Seni çok ama çok seviyorum Annem. İyiki varsın" desin.

Zaman sizin planlarınızı dinlemeyecek, dur sonra ararımdaki sonrayı beklemeyecek kadar bencil. Şimdi geç değil.

Beni bir yerlerden izlediğini biliyorum annem. İyiki senin kızınım. İyiki benim annemsin. Yanımdan varlığını hissettirmeyi hiç eksik etme. Güzellikler içinde uyu...
                                  Yasemen