Kalbimin sesini dinliyorum ama duyamıyorum artık. Eskiden avazı çıktığı kadar bağıran kalp arkasını dönmüş, dizlerini çekmiş sıkıca kendine, susuyor.
Ben duyuyor mu emin bile değilim. Ritmini hissedemediğim zaman öldüğümü biliyor mu acaba?
Ruhum soluyor kalbim, rengarenk gökkuşağının renkleri soluyor. Ben siyah ve beyaz olmaktan çok korkuyorum be kalbim. Daha da kötüsü gri sisler içinde kalmaktan çok korkuyorum.
Seni besleyen, içindeki çiçekleri açan gülüşler yok biliyorum. Belki biraz benimde suçum vardır bunda ama kırıl istemedim be kalbim. Bir kere daha kırılırsan tekrar atabilir misin bilemedim... Kırılacak bir parçan kaldı mı bilemedim.
Sen atmazsan ben ritmini duyamam diye korktum ve korkumla yüzyüzeyim. Notalarımı okuyamıyorum. Hiç susmadan söylediğin melodiyi hatırlamıyorum artık.
Çok özür dilerim kalbim senden. İyi bakamadım sana. Kaybetmekten korkarken tam da korktuğumu yaşattım sana.
Renklerin için özür dilerim...
Notaların için özür dilerim...
Yasemen
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder